زندگی بچه های آسمان روی بوم - وبلاگ هوشمند

به گزارش وبلاگ هوشمند، با هر تابلوی نقاشی گٌلی برای ادامه کارش بیشتر مصمم می گردد. وقتی گلی روی تابلوی سفید و بی جان، جای سقف بالای سرش، آسمان آبی و به جای دیوارهای سیمانی دور و برش، چمن زاری می کشد که انگار تا بی نهایت امتداد دارد برای آموزش نقاشی به بچه های معلول انگیزه می گیرد.

وبلاگ هوشمند-حسن حسن زاده:بهارک بیگناه نقاش و هنرمند محله ده ونک، 2 سال است که داوطلبانه به بچه ها معلول مرکز خیریه بچه های آسمان، نقاشی یاد می دهد. اکنون با نیت خیر او، نه تنها تعدادی از بچه های معلول آسایشگاه نقاشی یاد گرفته اند بلکه با فروش تابلوهای نقاشی به زندگی امید دوباره پیدا نموده اند.

قصه یک آشنایی پرخیر و برکت

قصه آشنایی بانوی هنرمند محله ده ونک با بچه ها معلول به علاقه دوران کودکی اش برمی گردد؛ وقتی هنوز کودکی کم سن و سال بود و علاقه به نقاشی و طرح و رنگ هایی که روی کاغذ سفید جان می گرفتند به دنیای کودکی اش جان می بخشید. همین علاقه زیاد زمینه تحصیل در رشته هنرهای سنتی در دانشگاه الزهرا(س) را فراهم کرد. حالا بیگناه، کارشناس ارشد هنرهای سنتی که نگارخانه ای هم در محله ده ونک برای نمایش آثار هنرمندان دارد آموزش نقاشی به بچه ها معلول را هم به هنرهایش اضافه نموده است.

او از آشنایی با بچه ها معلول و تصمیمش برای آموزش نقاشی به آنها می گوید: 2 سال پیش در محله ده ونک، نگارخانه ای برای نمایش آثار هنرمندان تأسیس کردم. محلی برای نمایش هنرهای تجسمی، نقاشی، خط ، نقاشی-خط و... همان روزهای نخست آغاز فعالیت نگارخانه بود که یک گروه عکاس برای نمایش آثارشان با من تماس گرفتند. می خواستند عکس های برگزیده خود را به نفع بچه ها معلول مؤسسه خیریه بچه های آسمان بفروشند. تصمیم آنها باعث شد من هم در این کار خیر سهیم شوم تا تمام درآمد حاصل از فروش به بچه ها معلول برسد. از اینجا بود که نخستین بار با بچه ها معلول بچه های آسمان آشنا شدم. برای جشن تولد، اعیاد مختلف و به هر بهانه دیگری به آسایشگاه می رفتم تا کنار آنها باشم. آشنایی با بچه ها معلول، برای این بانوی هنرمند قدم اول یک راه پرخیر و برکت بود. او از آموزش نقاشی به بچه های آسایشگاه می گوید: دل پاک و قلب دریایی آنها بود که باعث ایجاد یک ارتباط نزدیک و صمیمی شد. احساس کردم خیلی از آنها توانمندی های نهفته ای دارند که کشف نشده است یا احتیاج به پرورش دارد. علاقه یکی از بچه های آسایشگاه به نقاشی باعث شد تصمیم بگیرم هنرم را بی دریغ در اختیار آنها قرار بدهم.

دست های هنرمند گلی

2 سال از آشنایی بیگناه و بچه های معلول آسایشگاه می گذرد. تابلوهای نقاشی خوش و رنگ لعابی که به دیوارهای آسایشگاه جان بخشیده و لبخندهای از سر ذوق گلی، ژیلا و شیما که انگار به وقت نقاشی، غم و غصه را از یاد می برند نتیجه زحمات این بانوی هنرمند است. دست های گلی، دیگر بدون یاری او روی تابلو نقاشی طرح هنرمندانه می زنند اما بیگناه هنوز هم سر قولش به بچه های آسایشگاه مانده است.

او تمام 2سال گذشته به آنها نقاشی یاد داده تا زندگی را روی تابلوی سفید، زیباتر به تصویر بکشند. مربی جوان آخرین تابلوی گلی را که پر از رنگ های شاد و سرزنده است نشان می دهد و می گوید: از میان بچه های آسایشگاه، گلی استعداد بیشتری داشت. با مداد نقاشی می کشید که البته با توجه به وضع جسمانی اش کمی سخت بود. نقاشی هایش رنگ نداشت. روز اول که علاقه او را به نقاشی دیدم از مسئولان آسایشگاه خواستم اجازه بدهند با او تمرین کنم. از رنگ آکریلیک استفاده کردم که هم کار کشیدن تابلو سریع تر تمام گردد وهم دست های گلی قدرت بیشتری پیدا کند.

حالا دست های گلی قدرت بیشتری پیدا نموده و نقاشی هایش هم در مراسم مختلف خیریه خوب می فروشد. مهمان ها، داوطلبان و افراد خیری که برای دیدار با بچه ها معلول می آیند مشتری ثابت تابلوهای گلی هستند. آموزش نقاشی به گلی اما سرانجام کار این بانوی هنرمند با بچه های معلول نبود. او اکنون شاگردان بیشتری دارد. می گوید: بعد از گلی، ژیلا و شیما هم به نقاشی علاقه مند شدند. آنها هم مثل گلی با رنگ آکریلیک کار می نمایند و می خواهند یک روز به زیبایی گلی نقاشی بکشند.

این راه ادامه دارد

حرف ها که به اینجا می رسد بیگناه تابلویی را که این روزها شیما مشغول کشیدن آن است نشان می دهد و می گوید: با ابراز علاقه آنها احساس شرمندگی می کنم. با خودم می گویم نکند جایی برای شان کم گذاشته باشم. با وجود این حتی در بدترین وضع کاری و مشغله روزمره هم خودم را به آنها می رسانم تا با هم نقاشی تمرین کنیم و آنها لبخند بزنند. حتی هنرمندان جوان و بااستعدادی که آثارشان را در نگارخانه بیگناه به نمایش می گذارند هم در این نیت خیر با او همراه می شوند. مربی جوان می گوید:بعضی هنرمندان وقتی از ماجرای بچه ها معلول باخبر می شوند سراغ آنها می فرایند و با یاری نقدی یا فروش آثارشان به نفع بچه های معلول در این کار خیر سهیم می شوند.